Sobre a reclamación xudicial da FAVEC contra Seragua-Aqualia
É rotundamente falso que a Federación Veciñal teña abandonado a súa histórica reclamación polos cobros excesivos no recibo da auga.
Fuente: FAVEC
Perante un correo electrónico que foi dirixido por unha persoa (ou persoas) de xeito anónimo a asociacións veciñais federadas na FAVEC e aos medios de comunicación, a respecto do histórico proceso de reclamación xudicial contra Seragua-Aqualia polos cobros excesivos, a Comisión Permanente da federación quere informar publicamente, como xa o fixo hai varios días a todas as asociacións federadas a través dunha circular, do seguinte:
O Despacho do avogado Juan Colón que é a través do cal a FAVEC exerceu todas as accións legais a respecto dos sobrecobros de Aqualia, comunicounos que o Tribunal Supremo, perante o que a anterior Comisión Permanente presentara un recurso de casación contra dunha resolución do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (que daba por executada parcialmente a sentencia condenatoria contra Aqualia, ao non terse acadado o acordo entre as partes que pautaba na súa parte executoria), formuloulle unha pregunta a respecto da hipotética e probábel inadmisión do recurso, xa que ningún dos recibos indebidamente cobrados supera os 150.000€ que serían preceptivos para a súa admisión. Este extremo, da posíbel inadmisión, xa fora advertido por Juan Colón á anterior Comisión Permanente no intre da presentación do recurso. Así mesmo Juan Colón informou á Comisión Permanente das posíbeis consecuencias que tería tanto continuar co recurso se este fose finalmente inadmitido como desistir del neste punto, advertindo que calquera das dúas decisións serían ao seu xuízo axustadas a dereito e correctas en tanto ningunha delas daba por finalizado ou pechado o proceso de reclamación.
Así mesmo realizouse unha segunda consulta xurídica a outro bufete da cidade, da que se extraía a recomendación de desistir do mesmo en función do sinalado polo avogado que leva a causa.
En base a esas dúas consultas xurídicas, e conforme ao nelas sinalado, atendendo ao apremio legal de tomar unha decisión, desde o afán de evitar posíbeis consecuencias xurídicas (relativas a costas e outros…) que puidesen sobrevir de manter o recurso de casación que moi probabelmente sería desestimado, a Comisión Permanente o 7 de outubro decidimos por unanimidade desistir del.
Esa decisión non supón, como xa se indicou anteriormente, que se finalice ou se desista da reclamación perante Aqualia, existindo actualmente vías e recursos legais para a proseguir. Neste momento, unha vez desistido dese mecanismo concreto –pero non da causa-, a Comisión Permanente avaliará a reformulación da estratexia xurídica da reclamación a través dos mecanismos legais que están ao noso dispor. Trátase pois dunha decisión que ten a ver coa estratexia xurídica pero que non supón, en absoluto, que se dea por rematada a lexítima reclamación impulsada por esta federación.
En consecuencia, é rotundamente falso que a Comisión Permanente da FAVEC decidira “regalar 1 millón de euros ao Concello e a Aqualia” como se sinala no correo electrónico que orixina esta aclaración. Entendemos esa afirmación como unha intoxicación gratuíta e malintencionada que non se axusta en absoluto á realidade, e que só pode ter por pretensión descualificar ao actual equipo directivo da FAVEC e ao movemento veciñal, ou no mellor dos casos, como unha conclusión precipitada resultado da complexidade legal deste tipo de procesos.
A efectos de clarificar esta cuestión, e tamén de cara a toma de decisións a respecto de cómo reorientar o proceso de reclamación contra Aqualia –que en opinión unánime da Comisión Permanente o movemento veciñal vigués debemos continuar- cos mecanismos legais que fican abertos ao noso dispor, este asunto será incluído como punto de información e debate na orde do día dunha Asemblea Xeral Extraordinaria da Federación que será proximamente convocada, na que se dará unha explicación en detalle e se achegarán os elementos que argumentaron a decisión da Comisión Permanente.
A Comisión Permanente.
10/11/2010
Etiquetas
15MVigo
Bouzas
Brincadeira Bouzas
Calvario
Camelias
Candela
Cangas
Comarca y alrededores
Desfeites
Notas publicadas con retraso
Poesía
Teis
Vitrasa
actividades
agenda
arte
artesanos
barrios de Vigo
cacicadas
casco vello
charlas
colectivos
comunicados
conciertos
concursos
conferencias
cultura
cursos
desinformacion
exposiciones
ferias
folgas
fotos
furanchos
galego
gastronomia
homenaje
humor grafico
locales
manifestación
memoria histórica
morrazo
museos
musica
novas
ons
pobreza
política
puerto
reportajes
republica
routeiros
rua
sucesos
talleres
tecnologia
trasporte
videos
wifi gratis
xancarajazz
Mostrando entradas con la etiqueta desinformacion. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta desinformacion. Mostrar todas las entradas
jueves, 11 de noviembre de 2010
viernes, 5 de junio de 2009
Fotos ineditas de los disturbios del metal
Justificandose en la solidaridad con su compañero herido, los medios se negaron a conceder una rueda de prensa a los sindicatos. De nuevo repito que no admito los medios violentos por ninguna de las dos partes, pero insisto en que el cámara de Telecinco se expuso demasiado. En algunas de estas fotos que no han sido publicadas por ningún medio oficial se puede ver el riesgo que corren algunos periodistas a la hora de cubrir la noticias. Para que luego en el periódico o en la televisión les den la vuelta a placer y se lo hagan creer hasta a ellos mismos. Yo no se si estos periodistas cobraran algún plus por peligrosidad pero se exponen demasiado y se meten en el medio de la contienda para obtener una mejor imagen o noticia que ofrecer. Me consta que están bastante desregularizados y no si al cámara herido le darán una medalla, o ni tan siquiera cobrara la baja laboral. Así que no juguemos ahora a los mártires de "los violentos". Y menos para silenciar la información, no permitir dar alguna respuesta, pedir el cese de hostilidades y explicar su situación. Ni tan siquiera les han dado oportunidad de lamentar el incidente, que posiblemente seria uno de los primeros puntos de la rueda de prensa si se hubiera llegado a realizar. Otra oportunidad perdida para el cese de la violencia o y más leña para añadir a la hoguera del enfrentamiento, el desacuerdo y la represión "justificada". Más desinformación sensacionalista e interesada. Más verdades a medias y mas silenciar de las voces que no conviene que se expresen. Pero así funciona la prensa.
En la imagen: al fondo policías y un cohete que explota a su lado, un cámara y gente que va a recoger su vehículo.
Movilizaciones del metal
Ver mas fotos en el album de Todovigo
En la imagen: al fondo policías y un cohete que explota a su lado, un cámara y gente que va a recoger su vehículo.Movilizaciones del metal
Ver mas fotos en el album de Todovigo
Corresponsal de guerra por un dia
Puedo entender que la gente no este de acuerdo con la forma en la que actúan algunas veces los manifestantes del metal. Es algo que ellos deberían de tener en cuenta también. Pero en general a la gente que se rompa el mobiliario urbano, que se quemen contenedores y que halla batallas campales en plena ciudad en la que puedan salir heridos inocentes. A nadie le apetece ser daño colateral de los desacuerdos entre la patronal y los trabajadores. No soy partidario de la violencia en ninguna de sus manifestaciones que quede claro de principio sea por parte de quien sea. Pero si puedo llegar a entender en vista a lo que he vivido en estos días, que personas que acaban de recibir una brutal paliza o han visto algún compañero quedarse sin un ojo por un golpe recibido, o por el impacto de una pelota de goma, actúen de forma violenta. La violencia sólo engendra violencia en una espiral endiablada.Nos cuesta entender que rompan cosas que además quienes las vamos a tener que pagar somos nosotros, no va a ser la patronal la que pague los desperfectos, lo vamos a pagar los obreros. Pero también se escuchan comentarios indignados sobre la actuación de las Fuerzas de "Seguridad". Comentarios como: "parece que volvemos a los tiempos de Franco" son comunes para los que han observado la forma en la que se ha reprimido las manifestaciones, de manera injustificada y desproporcionada en más de una ocasión. En la asamblea que dieron los sindicatos, después de la batalla cuando la gente se pudo reunir tranquilamente, cesadas todas las hostilidades; hablaban de manifestarse con su familias, mujeres hijos, seres queridos para demostrar que son trabajadores reclamando mejoras laborales, no terroristas. Yo los animaría a hacer eso. Organizar una manifestación lúdico festiva y familiar sin violencia de ningún tipo. Sin tumbar contenedores,tirar petardos o explosiones, que llaman la atención del ciudadano claro que si, pero más bien lo irrita. Atrae la de los medios de comunicación, claro que si, pero ya ven para lo que sirve: para crear desinformación. Sin quemar nada, sin tan siquiera pintar con spray. Demostrar que no son los violentos y que si no son golpeados no actúan violentamente. Predicar con el ejemplo. Convocar a todos los medios y que se vea que si les dejan manifestarse pacíficamente, actuaran pacíficamente.
Resulta triste que no siendo este humilde blog nadie, ningún medio de los supuestamente de "información" ha hecho llegar ese mensaje a l@s ciudadan@s. El resto de los medios se han centrado en la noticia sensacionalista del cámara herido y no se ha hablado de otra cosa.
Yo estaba presente cuando el cámara fue herido, vi el impacto y como lo recogían y hasta me dio tiempo a sacar unas fotos y preocuparme por su salud. Afortunadamente nada grave que lamentar de la manera que se expuso. Se acerco demasiado, incluso algunos de sus compañeros comentaban que se acercaba mucho. Así como la policía no salia de detrás de los escudos y se mantenía a distancia razonable de los cohetes y los objetos que salían volando desde el interior de la factoría de Barreras. Sobre todo tornillos que veías brillar en el aire cuando incidía el sol sobre ellos o que escuchabas sonar cuando se estrellaban contra algo metálico. Era un verdadero ambiente de guerra, una especie de salto a un fuerte o a un castillo.

Tengo algo que decir en honor a la verdad y sin dejar de lamentar los heridos de cualquier bando, pero sobre todo los colaterales que no tiene la culpa de nada. Los que se enfrentan en los dos bancos ya saben a lo que se exponen, el problema son las victimas que simplemente pasaban por ahí, por que viven ahí.
Dejando esto claro, el cámara fue un inconsciente y un temerario poniéndose en primera linea de fuego en medio de los dos fuegos cruzados a cuerpo descubierto. Era normal que le acabaran dando con algo unos u otros y tubo suerte de no ser peor herido. Una leve quemadura de la que dentro de unos días solo le quedara un pequeño escozor como recuerdo. En algunos medios por colorear la noticia hablaban de cohetes con tuercas como metralla. A mi me exploto una a dos metros y de metralla nada.
Y no es que no me tenga que preocupar por que lancen cohetes que me puedan herir sin ir conmigo la cosa. Lo que tengo que hacer es evitarlo alejándome lo mas posible del peligro.
Ya tan pronto llegue al lugar del conflicto exploto un cohete cerca de mi y de un paisano que paseaba el perro al que tuve que apartar para una esquina, por hacerlo no me dio tiempo a alejarme más y note ligeramente la onda expansiva en los tobillos. Esos cohetes que usan no son de gran potencia afortunadamente. Si te dan en un ojo te desgracian pero tienen poco poder explosivo. Seguidamente una pelota de goma de la policía reboto en una columna delante de mis píes, lo que me hizo pensar que estar tan cerca no era conveniente para mi integridad física. Con la misma me retire a un lugar que consideraba más seguro. Y durante algún tiempo lo fue.
Y aquí es donde tengo que hacer de nuevo honor a la verdad y que lo nieguen sus compañer@s, que estaban a mi lado y tubieron que escapar como tod@s, vieron volar pelotas de goma hacia nuestras cabezas. A una periodista casi le cae un bote de humo ardiendo en la cabeza, tenernos que esconder en un garaje. Ni una sola mención a eso. En las rampas de un centro comercial de juguetes nos encontrábamos reunidos, gente iba o venia de hacer sus compras, chaval@s de un instituto cercano que se suelen reunir ahí en las horas libres, periodistas y curios@s. Esta clase de espectáculos tienen el poder de reunir curios@s.
Mezclados entre nosotros también había trabajadores del metal que querían llegar a Barreras para celebrar la asamblea y tampoco se podían ni acercar a la zona conflictiva. Cuando algunos de sus compañeros acertaban con algún cohete aplaudían y cuando la policía fallaba, les llamaban burros y les gritaban "policía asesina". Algunos decidieron ir en auxilio de sus compañeros sitiados en el astilleros y comenzaron a lanzarles piedras, no desde las rampas donde nos encontrábamos, se acercaron más a los policías. De repente varios grupos de policías se giraron hacia nosotros y comenzaron a disparar pelotas de goma a discreción que vimos volar sobre nuestras cabezas. Comenzaron a correr hacia los accesos del centro comercial donde estábamos tod@s reunid@s con intención de descargar, mientras disparaban pelotas de goma y botes de humo.
Nos fuimos a refugiar al garaje del centro comercial para evitar la que llovía y a una periodista casi le da un bote de humo ardiendo a su lado que caía de arriba. Nos refugiamos en el garaje y cerramos las verjas para protegernos. Alguien grito que podíamos salir, que nos dejaban salir sin darnos palos. Y así salimos y nos largamos de allí. Algunas compañeras del famoso cámara herido estaban allí y creo que recordaran perfectamente la angustia y el pánico que vivimos. En honor a la veracidad y a la información.
Hubo un cámara herido, pero pudo haber más periodistas heridos, pero estos por la policía si llegan a acertar a alguien con lo que disparaban. No sólo periodistas, jóvenes, amas de casa, padres de familia que se encontraban allí circunstancialmente, algunos esperando a que terminara el conflicto para ir a buscar el coche o poder pasar al otro lado.
Esa descarga no fue selectiva, hubiera sido suficiente con una descarga a píe para dispersar a los que tiraban piedras, sin necesidad de disparar las armas de largo alcance que no se sabe a quien puede acertar y entre el bulto parecemos tod@s iguales. Pero esto ni se menciona, la gran noticia del día ya estaba creada.
![]() |
| De Camara Herido |
Ver mas fotos en el album de Todovigo
Ver el album de fotos
Movilizaciones del metal
jueves, 4 de junio de 2009
Crónica del metal en Vigo, la guerra empezó bien de mañana, (video-fotos-crónica)
Parece según vi en las noticias que la guerra empezó bien de mañana ya en el Náutico de Vigo, según parece los trabajadores del metal impedían el paso a los pasajeros de un crucero lo que no debió de hacer ninguna gracia a nuestra nueva autoridad portuaria y ex alcaldesa. De ahí en adelante las descargas se sucedieron a lo largo de toda la manifestación. cuando la escuche llegar salí con la cámara a buscar imagenes. De repente paro el ruido, después de crecer, cuando bajaba hacia las camelias vi a algunos trabajadores escapando hacia la Hispanidad y otros por Romil.Al llegar a Camelias no había nadie y apenas algún contenedor tirado. Los habían dispersado de mala manera. Seguí caminando hacia la plaza de América con la esperanza de encontrar allí a los manifestantes concentrados. Nada, la Plaza de América ya a lo lejos se veía vacía quitando algún furgón policial pero ni un sólo manifestante. Mientras caminaba escuchaba algunos comentarios que decían que "parece que estamos de nuevo en los tiempos de Franco" expresados por ciudadanos indignados por nuevo el despropósito policial. La verdad no recuerdo algo así desde mi infancia cuando los "grises".
De repente pasa a mi lado un numero indefinido de furgones policiales como oscura comitiva que bajaron por la calle Coruña hacia la Plaza de la Industria. Me imagina que el lío iba a estar concentrado ante los astilleros de Barreras donde se celebraría la asamblea. La intención era dispersar a los trabajadores con el objetivo de coartar el derecho de reunión. de otra manera no me explico que fue a pintar la policía allí si simplemente se iba a celebrar una asamblea sin ninguna clase de acto violento, una simple reunión reivindicativa.
Cuando llegue algunos policías apostados detrás de una esquina disparaban gases lacrimógenos pelotas de goma y botes de humo con tan mala puntería que algunos acertaban al monumento de la rotonda y otros ni llegaban a alcanzar el objetivo. A pesar de ello siguieron gastando munición que al fin la pagamos nosotros. el helicóptero debe estar siendo usado para llevar a algún político a los actos de campaña, ya que los últimos días no está haciendo acto de presencia.
Me acerque para sacar mejores fotos y comprobe que era muy peligroso, me encontraba entrevistando a un hombre que paseaba el perro y había visto lo sucedido antes de que yo llegara. Un cohete exploto a unos metros de nosotros. luego una pelota de goma de la policía paso por delante de mis pies. Decidí guardar las distancias y me fui a la la entrada del Toy n Rus en el que había un grupo de gente congregada gente que salia del centro comercial, manifestantes dispersos, chavales un cercano instituto y periodistas.
Los ataques se sucedían uno detrás de otro la policía con botes de humo, gas, lacrimógeno y pelotas de goma. Los manifestantes, cohetes, bengalas, piedras tornillos y cualquier cosa que se pudiera arrojar. Algunos agentes recibieron el impacto de cohetes lanzados desde Barreras. Acompañando por aplausos del publico que los increpaba y celebraba cualquier impacto que encajaban.
Esa fue la razón para que en un momento determinado fueran a por los que estábamos allí congregados, primero lanzándonos pelotas de goma que escuchamos silbar al lado de nuestros oídos y cargando a píe luego. Solo por no estar a favor de su actuación brutal, injustificada y desmedida. Nos fuimos a refugiar al garaje del centro comercial antes de entrar uno de los botes de humo cayó ardiendo sobre nuestras cabezas. Cundió el pánico y cerramos la verja del garaje por si les daba por descargar dentro. De repente abrieron la verja los antidisturbios y nos hicieron salir de allí y nos dejaron marchar a condición de que nos dispersáramos. Daba la impresión que no querían dejar testigos de lo que allí iba a suceder ampliando el cerco y persiguiendo a gente en dirección a Torrecedeira. Destacar que un periodista de Tele5 que se acerco demasiado recibió un impacto de un cohete que le produjo algunas quemaduras en la pierna pero no hubo más que lamentar.
Seguían las escaramuzas tanto de un bando como de otro y parecía que nos encontrábamos en Palestina, Irak o en algún lugar parecido. Volaba de todo por el aire. En una ocasión un policía fue alcanzado por algo incandescente y se le prendió fuego que rápido consiguió sofocar.
En un momento los manifestantes se abrieron paso hasta donde se encontraba la policía y se les enfrento directamente para abrir el cerco y permitir que los compañeros pudieran asistir a la asamblea que era de lo que se trataba. Parapetados con lo que podían se fueron acercando al lugar donde se refugiaban los agentes detrás de una esquina hasta conseguir hacerlos retroceder. Después de eso, quizás recibiendo alguna orden se retiraron. Paso libre fin del enfrentamiento y es que donde no hay antidisturbios no hay disturbio alguno. Ya nos pudimos relajar todo el mundo, periodistas, transeúntes y manifestantes. Después de marcharse los provocadores por fin la paz. Fueron llegando los que faltaban y se pudo realizar por fin la asamblea. Nuestro alcalde con su intención de mantener la imagen de "ciudad escaparate" no escatima en medios, peligran algunos contratos importantes y la imagen que quiere dar de lugar turístico, eliminando lo que le molesta a golpe de violencia y represión sin limites. Posiblemente la autoridad portuaria también tenga algo que ver para proteger alguno de sus negocios a pesar de no ser del mismo color político que el gobierno municipal que por cierto está llevando muy mal la situación.
Ya lo decían en la asamblea algunos representantes sindicales, parece que cada vez que salen a la calle, hagan lo que hagan ya tienen por costumbre enviar a los de siempre a machacarlos.
Se convocaron nuevas movilizaciones en una llamando al grueso de la ciudadania y a sus familias para manifestarse pacíficamente sin que intervengan los guardianes del orden, demostrando que manifestarse no tiene que ser excusa para descargas policiales brutales, muchas veces no justificadas. Es un derecho no un delito.
Cuando llegue algunos policías apostados detrás de una esquina disparaban gases lacrimógenos pelotas de goma y botes de humo con tan mala puntería que algunos acertaban al monumento de la rotonda y otros ni llegaban a alcanzar el objetivo. A pesar de ello siguieron gastando munición que al fin la pagamos nosotros. el helicóptero debe estar siendo usado para llevar a algún político a los actos de campaña, ya que los últimos días no está haciendo acto de presencia.Me acerque para sacar mejores fotos y comprobe que era muy peligroso, me encontraba entrevistando a un hombre que paseaba el perro y había visto lo sucedido antes de que yo llegara. Un cohete exploto a unos metros de nosotros. luego una pelota de goma de la policía paso por delante de mis pies. Decidí guardar las distancias y me fui a la la entrada del Toy n Rus en el que había un grupo de gente congregada gente que salia del centro comercial, manifestantes dispersos, chavales un cercano instituto y periodistas.
Los ataques se sucedían uno detrás de otro la policía con botes de humo, gas, lacrimógeno y pelotas de goma. Los manifestantes, cohetes, bengalas, piedras tornillos y cualquier cosa que se pudiera arrojar. Algunos agentes recibieron el impacto de cohetes lanzados desde Barreras. Acompañando por aplausos del publico que los increpaba y celebraba cualquier impacto que encajaban.
Esa fue la razón para que en un momento determinado fueran a por los que estábamos allí congregados, primero lanzándonos pelotas de goma que escuchamos silbar al lado de nuestros oídos y cargando a píe luego. Solo por no estar a favor de su actuación brutal, injustificada y desmedida. Nos fuimos a refugiar al garaje del centro comercial antes de entrar uno de los botes de humo cayó ardiendo sobre nuestras cabezas. Cundió el pánico y cerramos la verja del garaje por si les daba por descargar dentro. De repente abrieron la verja los antidisturbios y nos hicieron salir de allí y nos dejaron marchar a condición de que nos dispersáramos. Daba la impresión que no querían dejar testigos de lo que allí iba a suceder ampliando el cerco y persiguiendo a gente en dirección a Torrecedeira. Destacar que un periodista de Tele5 que se acerco demasiado recibió un impacto de un cohete que le produjo algunas quemaduras en la pierna pero no hubo más que lamentar.
Seguían las escaramuzas tanto de un bando como de otro y parecía que nos encontrábamos en Palestina, Irak o en algún lugar parecido. Volaba de todo por el aire. En una ocasión un policía fue alcanzado por algo incandescente y se le prendió fuego que rápido consiguió sofocar.En un momento los manifestantes se abrieron paso hasta donde se encontraba la policía y se les enfrento directamente para abrir el cerco y permitir que los compañeros pudieran asistir a la asamblea que era de lo que se trataba. Parapetados con lo que podían se fueron acercando al lugar donde se refugiaban los agentes detrás de una esquina hasta conseguir hacerlos retroceder. Después de eso, quizás recibiendo alguna orden se retiraron. Paso libre fin del enfrentamiento y es que donde no hay antidisturbios no hay disturbio alguno. Ya nos pudimos relajar todo el mundo, periodistas, transeúntes y manifestantes. Después de marcharse los provocadores por fin la paz. Fueron llegando los que faltaban y se pudo realizar por fin la asamblea. Nuestro alcalde con su intención de mantener la imagen de "ciudad escaparate" no escatima en medios, peligran algunos contratos importantes y la imagen que quiere dar de lugar turístico, eliminando lo que le molesta a golpe de violencia y represión sin limites. Posiblemente la autoridad portuaria también tenga algo que ver para proteger alguno de sus negocios a pesar de no ser del mismo color político que el gobierno municipal que por cierto está llevando muy mal la situación.
Ya lo decían en la asamblea algunos representantes sindicales, parece que cada vez que salen a la calle, hagan lo que hagan ya tienen por costumbre enviar a los de siempre a machacarlos.Se convocaron nuevas movilizaciones en una llamando al grueso de la ciudadania y a sus familias para manifestarse pacíficamente sin que intervengan los guardianes del orden, demostrando que manifestarse no tiene que ser excusa para descargas policiales brutales, muchas veces no justificadas. Es un derecho no un delito.
Movilizaciones del metal
Suscribirse a:
Entradas (Atom)











